Anneme…

  • Arşiv

  • Ruken Alp - June•11 Makaleyi bilgisayarınıza yüklemek için tıklayınız

    kimsesiz bir ağıttı. Yaşamak.

    Anladın.

    Şimdi, dingin,

    deviniyor içinde uğultular

    ince bir rüzgâr kalmış

    her şeyden geriye,

    bekleyegeldiğin güne.

    bahara kandın

     

    zamanın sırrını söylediğinde yağmur

    durmadı aktı içinden

    elâydı

     

    bir gece yarısı ansızın

    hangi acıya açardın gözlerini

     

    sevinçli menekşeler pencere önlerinde

    gizlerken soluğunu

    anneni sever miydin

     

    âh!

    ben mi açayım hep yaralarını…

     

    günah işler gibi kokladığın çiçekler

    hazırlıksız yakalandın her defasında

     

    yine de,

    Kalbimin doğusu bereketli,

    Kalbimin doğusunda ellerin…

    Share Button
    Copy Protected by Chetans WP-Copyprotect.